Hərdən elə olur, həyatın ən adi anlarında ən unudulmaz hadisələr baş verir. Mənim üçün də elə oldu. Adi bir çərşənbə axşamı idi, işdən çıxmışdım, maşına minib evə gedirdim. Yolda bir tanışa rast gəldim, dayandım, söhbət etdik. O dedi ki, son vaxtlar işləri yaxşı gedir, bir az əlavə gəlir tapıb. Sorusdum nə işdir? Gülümsədi, dedi: “Onlayn kazino, qardaş, nə olacaq?” Mən də güldüm, “Sən də, ayıbdır, bu işlər olarmı?” dedim. O da israr etdi: “Yox, yox, sən bir bax, görərsən.” Evə gəldim, amma o söhbət beynimdə qaldı. Axı mən heç vaxt belə şeylərə maraq göstərməmişdim. Amma maraq insanı yeyir, bilirsən. Oturduğum yerdə düşündüm: bəlkə bir baxım? Nə olacaq ki?

Telefonu götürdüm, axtarışa yazdım “mostbet”. Amma açılmadı. Bir də cəhd etdim, yenə olmadı. Düşündüm ki, bəlkə bloklanıb? Dostumdan soruşdum, o dedi: “mostbet zerkalo tap, oradan gir, həmişə açılır.” Zerka nədir bilmirəm, amma axtardım, tapdım. Doğrudan da açıldı. Elə bil yeni bir qapı açıldı qarşımda. O qədər rəngarəng idi ki, gözlərim qamaşdı. Futbol, basketbol, slot oyunları, canlı kazino, hər şey var idi. Nə edəcəyimi bilmədim. Əvvəlcə futbola baxım, sonra dedim yox, slot oyunları daha maraqlı görünür. Bir oyun seçdim, adı “Big Bass Bonanza” idi. Balıqçılıq mövzusunda, su, qayıqlar, balıqlar… Çox şən idi.

Qeydiyyatdan keçmək qorxutdu məni bir az. Axı kart məlumatlarımı verməli idim. Düşündüm ki, bəlkə təhlükəlidir? Amma içimdəki maraq o qədər böyük idi ki, qərar verdim. Qeydiyyatdan keçdim, adımı, soyadımı yazdım, bir az vaxt apardı. Sonra balansı artırmaq qaldı. Kartı bağladım, on manat göndərdim. Dedim, itirsəm də vecimə deyil, sınaq üçündür. Oyunu açdım, baxdım necə oynanır. Qaydaları sadə idi: fırlat, balıqlar düşsün, xal yığ. İlk bir neçə dəfə heç nə olmadı. Balans azaldı, beş manat qaldı. Düşündüm ki, bəlkə dayandırım? Amma bir də fırlatdım, birdən ekranda işıqlar yanıb-sönməyə başladı, musiqi gücləndi. Böyük bir balıq peyda oldu və balans artmağa başladı. Beş manat on oldu, on iyirmi, iyirmi qırx, qırx səksən. Nəfəsim kəsildi. Gözlərimə inana bilmirdim. Səksən manat! On manat qoyub səksən manat qazanmışdım.

Sevincdən nə edəcəyimi bilmədim. Evdə tək idim, qalxıb gəzməyə başladım otaqda. Sonra yenə telefona baxdım, rəqəm hələ də orada idi. Səksən manat. Dərhal çıxarış etmək istədim. Amma bir az da oynamaq istəyirdim. Düşündüm ki, bəlkə daha çox qazanaram? Axmaqlıq etdim. Oynamağa davam etdim, on dəqiqə sonra balans sıfırlandı. Oturub qaldım. Niyə dayanmadım? Niyə hərislik etdim? Özümə qəzəbləndim, amma gec idi. Telefonu yerə qoydum, mətbəxə keçdim, çay dəmlədim. Oturub düşündüm. Bu işin bir qaydası olmalıdır, bir strategiyası. Elə belə, xaotik oynamaq olmaz. Qərar verdim ki, bir az araşdırım, öyrənim, sonra yenə cəhd edim.

Ertəsi gün işdə dostumla görüşdüm, ona danışdım. Güldü, dedi: “Sən hələ təcrübəsizsən, qardaş. Mən sənə deyim nə edəsən.” Məsləhət verdi ki, həmişə az mərc et, uduzanda da qovma, qazananda da dayan. Dediyi qaydalar sadə idi, amma məntiqli. Axşam evə gələndə yenə mostbet zerkalo axtardım, tapdım, içəri girdim. Bu dəfə fərqli oyun seçdim. “Sweet Bonanza” – şirniyyatlar, meyvələr, hər tərəf pembe. Uşaqlığımın cizgi filmlərini xatırlatdı. Dostumun dediklərini yadımda saxladım: az mərc et, yavaş-yavaş oyna. On manat atdım, ancaq bu dəfə hər dəfə iyirmi qəpik mərc edirdim. Yavaş-yavaş, səbirlə.

Bir saat oynadım, bəzən uddum, bəzən uduzdum. Amma balans aşağı düşmürdü. Əksinə, bir az artmışdı, on iki manat olmuşdu. Sonra birdən oyun dəyişdi. Ekranda partlayışlar başladı, şirniyyatlar düşdü, balans sürətlə artdı. On iki manat iyirmi oldu, iyirmi otuz, otuz qırx, qırx əlli. Ürəyim döyünürdü, əllərim əsirdi. Amma bu dəfə dayandım. Dostumun sözü yadıma düşdü: “Qazananda dayan.” Dərhal çıxarış etdim. Əlli manatı kartıma köçürdüm. Bu dəfə itirmədim. Sevincək idim, özümlə qürur duydum. Özümü idarə edə bilmişdim.

Həmin axşam yatanda fikirləşirdim: bu nədir belə? Niyə bu qədər cəlb edir insanı? O işıqlar, o səslər, o anlıq həyəcan… Hamısı bir-birinə qarışır, adamı özünə çəkir. Amma əsas odur ki, nə vaxt dayanacağını biləsən. Mən indi bilirəm. İndi həftədə bir-iki dəfə girirəm, oynayıram. Bəzən uduram, bəzən uduzuram. Amma heç vaxt çox itirmirəm, heç vaxt hərislik etmirəm. Özümə bir qayda qoymuşam: nə qədər qazanıramsa, yarısını çıxarıram, yarısı ilə oynayıram. Belə də yaxşı gedir.

Bir gün işdə əyləşmişdim, nahar fasiləsində telefonuma baxırdım. Birdən ağlıma gəldi: bəlkə bir mostbet zerkalo tapım, orada canlı oyunlara baxım? Açdım, baxdım. Orada bir qız var idi, rulet oynadırdı. Çox maraqlı görünürdü. Rulet heç vaxt oynamamışdım. Qaydalarını bilmirdim. Amma baxdım, baxdım, öyrəndim. Axşam evdə cəhd etdim. On manat atdım, ruletə girdim. Qırmızıya qoydum, qazandım. Qaraya qoydum, qazandım. Bir az da cəsarətləndim. Rəqəmlərə oynadım. Bəzən uddum, bəzən uduzdum. Amma ən sonda balans iyirmi beş manat oldu. Çıxardım. Yenə qazanc.

İndi düşünürəm də, bəlkə də bu bir təsadüf idi, bəlkə də tale mənə bir fürsət verdi. Amma nə olursa olsun, mən bu dünyanı kəşf etdim və öz qaydalarımı yaratdım. Onlayn kazino mənim üçün sadəcə əyləncədir, pul qazanmaq üçün bir vasitə deyil. Və bu əyləncə həyatıma bir az rəng, bir az həyəcan qatdı. Əsas odur ki, nə vaxt dayanacağını biləsən. Mən indi bilirəm. Və hər dəfə girəndə o ilk gecəni xatırlayıram. O gecəni ki, təsadüfən bir dünya tapdım və o dünyada öz yerimi qazandım.